X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Auto en vervoer" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Taxiverhalen. To Paris with a mission.

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( 0 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van Taxmaster Taxmaster Auteur op infoyo sinds
28 November 2009


Bekijk het profiel van Taxmaster
Datum: 14-09-2010
Auteur: Taxmaster
In de taxiwereld is het overdrijven een bekend verschijnsel.Is de 1 naar Eindhoven geweest, blijkt de andere toevallig iets verder naar bijvoorbeeld Maastricht te zijn geweest.Of een buitenlandse bestemming.Ik heb alle wereldsteden, jazeker wereldsteden al voorbij horen komen.Toevallig ben ik 1x in mijn taxileven met een betaalde rit met de taxi naar Parijs geweest.Zomaar iemand opgepikt bij een standplaats in Rotterdam.

Een man met een missie.

Het was een warme zomeravond, eigenlijk net het eind van de middag en ik stond met mijn taxi op de standplaats van het Rotterdams Centraal Station.
Af en toe stapte er een klant bij een van de collega's in en ik schoof weer verderop in de rij.
In dezelfde rij stonden aantal goede bekenden van me dus een praatje was uiteraard snel gemaakt.
Een van de vrolijke vrinden; Wout geheten, reed in grote Amerikaanse bak en was die avond op geld belust.
Echter aan koffers meenemen had hij een broertje dood.
Al 2 klanten met koffers met andere collega's weggereden en Wout was nu nr1 op de standplaats.

Komt er een man aanzetten met wel 12 koffers en 2 kinderen.
Ik was nr 2 en heb een hele grote verlengde taxi waar alles met gemak in zou kunnen.
Toen de man echter zijn bestemming opgaf; Brussel-Zuid, begon onze Wout als een wilde die koffers in zijn Amerikaanse slee te proppen.
Hij had opeens, prijstechnisch gezien geen bezwaar meer tegen koffers.
De arme klant zag zijn koffers en kinderen in die Amerikaan geplet worden.
Na een half uur gaf Wout het op.

Onder luid gejoel reed hij vervolgens boos weg zonder klant.
Ik pakte zo goed als het kon de bagage in en tikte dit buitenkansritje sierlijk doch lachend op de kop.
De man bleek een missionaris te zijn en moest op Brussel-Zuid op het station bij Air France zijn tickets halen om vervolgens met de trein naar Parijs luchthaven Charles de Gaulle af te reizen en vanaf daar naar Brazilie te vliegen met zijn kinderen.
Onderweg keuvelden we wat een hij vertelde dat hij zich bij zijn vrouw in Rio de Janeiro ging voegen om daar de armere mensen van de samenleving te gaan ondersteunen waar nodig.
Op mijn vraag waarom hij niet gewoon vanaf Schiphool vloog, antwoorde hij dat de Stichting waar hij voor werkte dit zo besloten had en er niet op een cent werd gekeken, kennelijk.

Verwonderd en enigszins bezwaard reden wij Brusselwaarts.
In de buurt van Antwerpen vetelde de van de Nederlandse Antillen afkomstige man, dat de stichting zeer bemiddeld was en hij zijn bezwaren al een aantal jaren geleden had gestaakt.
Gelukkig, mijn geweten gesust.
Brussel is toch al gauw een rit van rond 400 euro.

Brussel-Zuid, loket Air France.

Aangekomen bij de eindbestemming ging de man naar de balie van Air France en ik wachtte met uitladen toter groen licht gegeven werd.
Je weet maar immers nooit.
Na een kwartier kwam de man terug met een bedrukt gezicht.
De tickets lagen in Parijs bij de Air France balie van luchthaven Charles de Gaulle.

Hij vroeg me wat te doen.
Hij had de keuze om in Brussel een hotel te nemen en de volgende dag de tickets te pakken. Omboeken was mogelijk of proberen de vlucht naar Brazilie toch te halen en direct koers te zetten naar Parijs.
Ondanks het feit dat ik aangaf, dat we dat, A niet gingen halen en B, er een fors prijskaartje aanhing.
De ritprijs zou tegen of zelfs over de 1000 euro kunnen uitvallen.
Het was geen probleem zolang ik maar voor een bon kon zorgen.
Verbaasd over zoveel gemak, zette ik koers naar Charles de Gaulle.

De Franse grens.

Bij het passeren van de Frans grens werden wij onmiddellijk door de Franse doune naar een plek gedirigeerd en werd mij gevraagd wat de bestemming was.
Ik antwoorde in mijn beste Frans dat Charles de Gaulle het einddoel van deze reis zou worden.
Bij de vraag waar ik met taxi, passagiers en bagage vandaan kwam en ik keurig netjes Rotterdam aangaf, gingen alle toeters en bellen rinkelen.
Uiteraard vanwege het tolerante drugsbeleid in Nederland en Rotterdam als bestemming voor veel Franse drugskoeriers.
Ik besloot terplekke plotseling geen Frans meer te kunnen spreken, maar luistervinkte wel aardig mee bij de discussie tussen de intussen 10tal douaniers.
Zij twijfelden over een complete doorzoeking van taxi en bagage of een globaal vraaggesprekje.
Het werd eerst een vraaggesprekje net de klant en in vloeiend Frans legde hij uit wat hij ging doen, wie hij was etc.
Daarop wierpen een 20 tal ogen een blik op mijn persoontje.
Ik werd getaxeerd, ingeschat, gewogen en mocht tot mijn grote verbazing verder rijden.
Na een bon voyage, haalden we beiden opgelucht adem.
Volgende obstakel was de peage.
De tol moest betaald worden en dat tot 2x toe.
Ook daar greep de Stichting van de klant finacieel in.
Tol en diesel werden betaald en hij kreeg de bonnen.
Ik wist niet wat ik meemaakte !
Aangekomen op Charles de Gaulle was het er oorverdovend stil en leeg.
Zijn gate was onvindbaar, want werkelijk alles op dat vliegveld was louter en alleen in het Frans aangegeven.
Geen woord Engels, onvoorstelbaar.
Na een half zoeken kwam de man tot de conclusie dat het vliegtuig al weg was en hij maar een hotel moest gaan opzoeken.
Het lukte mij om bij het Ibishotel voor een spotprijs een kamer voor hem en zijn 2 kinderen te regelen.

De Afrekening.

Bij het afrekenen voelt ik toch een lichte gene opkomen.
Ritprijs was uiteindelijk uitgekomen op 1180 Euro en dan had de man ook al 100 euro diesel en 2x 20 euro tol betaald.
Hij vroeg zonder te blikken of blozen om een bon van 1400 euro en die betaalde hij acuut.
Ik schreef de bon uit op naam van de stichting en vervolgen kreeg ik nog eens 50 euro voor de goede service.

Ik ben absoluut geen opschepper;integendeel, maar dat ik met de rit 1500 euro omzet had gemaakt en er netto heel veel voor mij overbleef, zal onze Wout de Kofferweigeraar tot in lengte van jaren moeten horen.

Reacties op dit artikel
Wees de eerste die een reactie plaatst!
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl